نتایج شخصیت حقوقی

طبق ماده 588 تجارت ایران درباره ی تشبیه کردن شخص حقوقی به شخص حقیقی اینگونه می گوید که: شخص حقوقی تمامی تعهدات وحق و حقوق رو دارا می باشه مثل: حقوقی که در مورد انسان آمده است همچنین شرکت تجاری میشه مثل :یک تاجر حقیقی باشه. شرکتبرای اینکه بتونه همون معاملات  شخص حقیقی رو انجام بده لازمه که همه لوازم و وسایلی رو که اشخاص حقیقی انجام میده رو داشته باشه…

خطرات شخصیت حقوقی برای شرکت:

شخصیت حقوقی شرکت به شریکان این امکان رو می ده که مسئولیت خود رو در شرکتای با مسئولیت که معاملات تجاری با اشخاص ثالث انجام میده به درستی  باشه.

این شخصیت این امکان رو به طلبکاران شرکت میده که به جای اینکه به پیش هر یک از شرکا بره یا که هم به اون شرکت مراجعه کنه وطلب خودش رو بگیره! شرکت باید واقعا وجود داشته باشه و فقط اینکه روی کاغذ نوشته شده باشه، نباشه؛ چون نباید قرارداد شرکت  ذهنی و کاغذی  باشه.. قانوگذار برای شرکت های این شخصیت رو در نظر گرفته و نباید ازاون سوءاستفاده کرد چون هر جا که قانونگذار بخواد  میتونه شخصیت حقوقی شرکت رو اصلا حسابش نکنه

همینجورم در ماده143قانون 1347 اومده: “وقتیکه شرکتی ورشکسته می شه یا بعد انحلال سرمایه شرکت برای پرداخت قرض ها کافی نباشه، دادگاه می تونه براساس تقاضای هر یک از مدیران که ورشکستگی شرکت  یا برخی از کارای او از تخلفات اون محسوب می شه و دارایی شرکت برای پرداخت قروض کافی نباشه از طرف دادگاه محکوم می شه”

در قانون سال (1347)  و درماده 124اینجور اومده که مدیر عامل شرکت سهامی حتما لازمه که شخص حقیقی باشه  تا بشه مجازاتای  کیفری از عمل خلاف در قانون مدیران  بر شخص حقیقی صورت بگیره

اگه شخص حقوقی مدیرعامل شرکت سهامی باشه امری مجاز و اون شخص حقیقی که نماینده شحص حقوقیه، به عنوان اعضای هیئت مدیره حساب شده و مجازات ها هم برای تمامی اعضای مدیر می باشه. سوءاستفاده از این شخصیت ممکنه برای جلوگیری از مسئولیت کیفری باشه: یعنی مثل این می باشه که یک فرد حقیقی  شرکت ایجاد می کنه و با دادن چک بلامحل به نام شرکت از مجازاتهای کیفری تنها خودش از اونا فرارکنه.

درادامه همین بحث ذکر شده طبق ماده 19 صدور کردن چک(سال 1372): برای جلوگیری کردن از این کارا، افرادی که با نام و حساب یک شخص حقوق شرکت چک بلامحل می کشن مسئول اون عمل می باشه و مجازات کیفری هم می شه

ازجمله وسایل اشخاص حقیقی موارد زیر همراه با شرح اونا می باشه:

1- اسم شرکت:

 

اسم شرکت هم مانند انسان و (شخص حقیقی) دارای نامیه که با اون شناخته می شه. اسم شرکت می شه هر چیزی که به فعالیت شرکت مربوطه باشه مثل؛ – خانه گستر- برای شرکت خانه سازی: یا فانتزی و دارای صفتی فردی باشه مانند-خوش حساب – یا ممکنه از نام یک یا جند نفر ازشریکان ایجاد شده باشه مانند؛ برادران سیدی

نام شرکت همیشه تجاری نمی باشه ولی چون شرکت با این عنوان فعالیت داره اسم تجارتی محسوب میشه، همچنین شرکت ارزش اقتصادی داره  وبخشی از اون، دارایی شرکت رو تشکیل میده و انتقال هم میشه داد. اگه در شرکت های تضامنی اسم شرکت نام یکی از شریکان باشه اون شریک نمی تونه بعد بیرون رفتنش از شرکت درخواست تغییر اسم شرکت رو بده و اگرچه اسم او متعلق به شرکت هست و از دارایی های او محسوب می شه.

2- دارایی شرکت:

 

یک شرکت تجاری تنها به همین دارایی و سرمایه هایی که جمع می شه تشکیل می شه و دارایی هر نوع چیزی که به شرکت موقعی که شرکت سرپا بوده و دارای فعالیت بوده به اون اضافه شده فقط به شرکت تعلق داره. شریکان هیچ حقی بر دارایی شرکت نداره و اینکه حق اونا یک حق دینی و شرعی میباشه…

میدونی دارایی شرکت از دارایی هر یک از شرکا وقتی هست جدا می شه نتایجی داره که شامل زیر هست:

 

1) دارایی شرکت تضمین کننده پرداخت مطالبات طلبکارانه، به 2 معنای زیر تقسیم میشه:

الف- طلبکاران  مربوط به شرکاء حق اینکه به شرکت بروند رو نداره، نمیشه برای مطاب حق و حقوق خود از شریک علیه شرکت شکایت کنه مثل اینه که طلبکاران علی نمی تونن علیه حسین اقامه دعوا کنه

ب- همونطور که میدونی دارایی شرکت تنها مالیه که طلبکار شرکت میتونه توقع داشته باشه که حقش پرداخت بشه؛ جز اینکه در شرکت های در اون مسئولیت شرکا محدود نمی باشه و اگه دارایی شرکت کافی نباشه دارایی فردی شریک هم قابل گرفتن نمی باشه

ج- وقتیکه منحل میشه دارایی شرکت اول بین طلبکاران شرکت تقسیم می شه، بعدش  شرکا شرکت میتونن درخواست سهم خود کنه که بعد دادن قرض طلبکاران دیگر چیزی باقی نمی مونه.

د- بین طلب طلبکاران از شرکا وهمچنین طلب شرکت از طلبکاران شرکت مبادله پایانی انجام نمی شه چه اینکه  شریک و شرکت دو شخصی مستقل می باشه و دارایی  جداگانه ازهم داره

2) ورشکستگی شرکت با ورشکستگی  شرکا و همچنین ورشکسته شدن  شرکا با ورشکستگی شرکت فرقی نداره

3) شرکت هم مثل نهادهای دیگه در ازای انچه که از منافع بدست میاد باید مالیات بپردازه

طبق ماده 143 قانون 1347: “طلبکاران شرکت حق داره به مدیر یعنی همون شریک متخلف مراجعه کنه در خواست کنه زیانهای وارده رو از دارایی  اون شریک جبران بشه”، این وضع بیشتردرشرکت های تضامنی صورت می گیره؛ چون به هر دلیل در شرکت سرمایه کم باشه باز هم طلبکاران می تونن به دارایی خود شریک رجوع کنه و طلبش رو بگیره

3-اهلیت شرکت تجارتی:

 

شرکت دارای حقوق و تکالیفیه که یک شخص حقیقی دارا می باشه: شرکت از این لحاظ وضعیت بهتری از افراد حقیقی داره چون شرکت نمیشه مجنون یا که صغیر باشه واین امور فقط درمورد اشخاص حقیقی صدق می شه. یک شرکت تجاری حقوق خود رو درست مثل انسانها انجام میده یا که هبه و انتقال اموال رو قبول کنه

مطلب بالا رو حقوق ایران و رویه قضایی فرانسه هم تایید کرده چونکه در حقوق ایران ممنوعیتی در قانون ما وجود نداره. شرکت تجاری می توانه به دلایل مختلف از جمله ضرر و زیان های مادی وارده به شرکت علیه اشخاص ثالث شکایت کنه برعکس هم این اشخاص می تونن شرکت رو برای این کار تعقیب کنه

اهلیت شرکت تجاری بدلایل زیر مطلق و ثابت نمی باشه:

 

1- طبق ماده 588  شرکت نمی تونه حقوق و تعهداتی داشته  باشه که مخصوص انسانه.

2- اهلیت شرکت فقط  مربوط به موضوع در اساسنامه می باشه و باید زمان تشکیل شرکت تعیین بشه و این موضوع میشه تغییر کنه و هنگام  تغییرش باید شرایط در مورد تغییر اساسنامه رعایت بشه.

3- وقتیکه شرکت ورشکسته میشه دیگرحق هیچگونه عمل امور که در اساسنامه اومده بود رو نداره و فقط می تونه کارهای مربوط به معاملات که برای تصفیه  لازمه انجام بده

 

*نکته: گرفتن تصمیم  بوسیله نهاد تصمیم گیرنده یعنی مجامع عمومی انجام میشه، نهادی که تصمیم رو انجام میده وعملیش می کنه مدیران شرکته. نمایندگی شرکت وقتی اثر داره دو نهاد تصمیم گیرنده و اجرا کننده به صورت قانونی انتخاب شده باشه و فقط در اختیارات خودش عمل کنه و مراحل قانونی رعایت بشه

4- اقامتگاه شرکت:

 

هر شرکتی به علت داشتن شخصیت حقوقی باید اقامتگاه باشه و اون باید از اقامتگاه شرکا جدا باشه: اقامتگاه دارای 4 فایده می باشه

1- وقتیکه قانون برای ثبت شرکت در محلی خاص مثل: مناطق آزاد تجاریی و تهسیلاتی همچون مالیات معین باشه و دارای مزایایی هستش

2- اقامتگاه شرکت معین میکنه که شرکت در کدوم کشور هستش

3- دادگاه  صلاحیتداری که جهت دادن حکم ورشکستگی شرکت اون دادگاهی که درمحل اقامت شرکته برگزار می شه ( برای صدور حکم ورشکسته شدن شرکت؛ طلبکاران حتما باید به محل اقامت شرکت رجوع کنه)

4- طلبکاران برای شکایت علیه شرکت میتونن به همون دادگاه که شرکت در اون محل می باشه، برن!

 

میدونی اقامتگاه چه تعریفی داره؟

وفق ماده590 ق. ت اقامتگاه شخص حقوقی محلی که در اون اداره شخص  حقوقیه و مرکز عملیات اونست ومحلی که در اون اداره شرکت انجام میشه

از نظربیشتر حقوقدانان کشورمون اقامتگاه شرکتای تجاری به پیروی از قانون تجارت همون محل اداره شرکته و دارای دو نظریه زیر می باشه:

1) برعکس اینکه بعضیا میگن که قانون عام قانون خاص رو نقض نمی کنه جز اینکه قانون عام  به قانون خاص اشاره شده

2) درماده قانون ثبت شرکت ها گفته شده که: “هر شرکتی که تو کشورمون تشکیل بشه یک شرکت ایرانی حساب میشه و برای معین کردن تابعیت ایرانی بودن وخارجی بودن شرکت مرکز اون مهمه ونه مرکز فعالیت وکار شرکت”

 

وفق ماده 591 قانون تجارت قانونگذار مرکز اصلی و اقامتگاه رو یکی می دونه، این رو میدونستی که هرشکایتی باید در همون مرکز اصلی و محل اقامت شرکت برگزاربشه.

برخی از شکایات علیه شرکت رو میشه در محلی دیگه طرح کرد و اگر شرکت دارای شعبه های زیادی باشه باید حتما دعاوی طبق تعهدات شعبه با افراد دیگه در دادگاهی که طرف معامله در اون هست برگزار بشه.

*نکته: اصل اینه که هر جا که شکایتی میشه باید در همون اقامتگاه شرکت باشه ٬مگرکه شکایت علیه شعبه شرکتی باشه و اگه شعبه منحل بشه دعوا رو علیه شرکت در همون مرکز اصلی و اقامتگاه برگزار میشه.

ب) چگونگی تعیین اقامتگاه:

 

مرکز اصلی شرکت در اساسنامه تعیین می شه و شرکت در زمان ثبت  دارای مرکز اصلی خواهد شد. طبق ماده 1010ق. مدنی هر شخصی میتونه برای خودش اقامتگاه مشخص کنه و باید در اساسنامه شرکت مرکز اصلی اون تعیین بشه و اقامتگاه ان را میشه همون محلی دونست که در اساسنامه به ثبت رسیده

آیا میدونی مرکز اصلی شرکت معین شده در اساسنامه همون اقامتگاست؟

وفق ماده 1010قانون مدنی  اقامتگه شرکت میشه هم اقامتگاه اساسنامه ای باشه وهم اقامتگاه واقعی باشه، و وقتی اقامتگاه غیر واقعی رو اشخاص ثالث (فردی که غیر از طرفین اول و دوم یک قرارداد باشه و دارای حق و تکلیفه) اون رو با قراردادی میان شرکت قبول کرده باشن.اگه معامله و قرارداد طرفین معامله  محلی جز اقامتگاه  حقیقی خود انتخاب کرده باشه و برای  دعاوی و شکایت در مورد معامله همون محلی که انتخاب شده  اقامتگاه او محسوب می شه.

پ) شرایط تغییر اقامتگاه:

 

اقامتگاه شرکت در شرکتنامه انجام میشه و تغییر اون هم براساس همون شرکتنامه میباشه مثل بعضی از شرکت ها مثل شرکت تضامنی تشکیل و ثبت شرکت نیاز به اساسنامه نداره. ماده ۱۱۱ق.ت درباره شرکت با مسئولیت محدود گفته که تغییر شرکتنامه باید با اکثریت شرکایی که حداقل سه ربع سرمایه رو داره انجام بشه

ماده۸۳قانون ۱۳۴۷ گفته که هر تغییری در اساسنامه با تصمیم مجمع عمومی فوق العاده می باشه. تغییر کردن اقامتگاه شرکت نباید باعث زیادی تعهدات میان شرکا بشه.  اگه تغییر شرکتنامه یا اساسنامه سبب شه که تعهدات زیادی بی برخی ازشرکا بشه و فقط با توافق همه شرکا اقامتگاه شرکت تغییر میکنه. میدونی تغییر اقامتگاه در تغییر تابعیت شرکت تاثیر مهمی داره؛ چون باعث تغییر تابعیت شرکت نشه و البته تغییر ادرس شرکت از محلی به محلی دیگر در یک شهر تغییر اقامتگاه گفته نمیشه که بخوای اساسنامه شرکت تغییر بدی

تماس با مشاوران